Co do oceny
W sprawozdaniu z przygotowania produktu należy określić, czy składnik jest przeznaczony do stosowania w całym systemie transdermalnym, czy też jest skoncentrowany w danym regionie. Rysunek i opis próbki muszą uczynić to rozróżnienie widocznym. Wartość nominalna dodana podczas przygotowywania nie jest taka sama jak zmierzona ilość odzyskana z wybranego regionu gotowej tablicy.
Planowanie następnej decyzji
Należy omówić, w jaki sposób będzie badane dystrybucja i jakie podejście do pobierania próbek jest praktyczne. Rozważyć związek między pomiarami jednostkowymi, próbkami zbiorczymi i oceną jednostek. Fotografie lub kolorowy marker mogą być przydatne dla ograniczonej obserwacji rozwoju, ale nie może automatycznie określić ilościowo składnika zainteresowania. Zespoły analityczne i inżynieryjne powinny uzgodnić, co każda proponowana metoda może ustanowić. Należy podać podstawę i ograniczenia wraz z wszelkimi wynikami zastosowanymi do porównania wzorów kandydackich.
Zawartość pełnego patch i rozkład przestrzenny to różne pytania
Test na plastry pełnoporcjowe łączy materiał z tablicy, bazy i innych włączonych regionów. Może ona dostarczać przydatnych informacji dotyczących całkowitej zawartości, przy jednoczesnym zaciemnieniu miejsca, w którym znajduje się dany komponent. Rozkład przestrzenny stawia inne pytanie: czy zamierzony składnik jest związany z regionami właściwymi dla projektu. W związku z tym podstawa sprawozdawczości musi określać badaną część. Wynik opisany jedynie jako zawartość na plaster może być niejednoznaczny, jeżeli różne analitycy zawierają różne części konstrukcji. Schemat pokazujący regiony objęte próbą może rozwiązać tę niejasności. Ilość zmierzona w danym regionie nie jest taka sama jak ilość dostarczona na skórę lub przez skórę. Ilości te wymagają różnych dowodów i nie można ich porównać z treścią regionalną.
Wybierz metodę dystrybucji, która odpowiada na pytanie projektu
Obrazowanie, analiza oparta na sekcjach i inne podejścia analityczne mogą dostarczyć różnych rodzajów informacji o dystrybucji. Obraz markera zastępczego może być przydatny do zbadania procesu, ale niekoniecznie musi określać rozkład rzeczywistego peptydu. Metoda, która mierzy łączne regiony mogą nie zauważyć różnic pomiędzy poszczególnymi jednostkami. Plan powinien zatem określać przestrzenny element lub marker, rozdzielczość przestrzenną i ograniczenia. Projekt ilustracyjny może najpierw posłużyć się modelem do zrozumienia pytania uzupełniającego, a następnie potwierdzić odpowiednie obserwacje przy użyciu rzeczywistego sformułowania. Wniosek powinien zachować tę sekwencję i unikać przedstawiania obrazu rozpoznawczego jako ostatecznego dowodu produktu. Dowody dotyczące dystrybucji powinny być również powiązane z identyfikacją okazów i historią procesów.